بسم الله رب العرش العظیمبیسوادی'>بیسوادی سفید خطرناکتر است یا بیسوادی سیاهبی سوادی دوگونه است:بی سوادی سیاه :شکلی از بی سوادی است که در نخستین نگاه دیده می شوداینکه چه کسی نمیتواند اسم خود را روی برگهی کاغذ بنویسد یا تابلوی یک خیابان را بخواندارزانترین نوع بی سوادی است، که میتوان با آن مبارزه کرد«اما موضوع هراسناک»:بی سوادی سفید است :کسانی که در ظاهر توانایی خواندن و نوشتن دارند..هر روز در فضای حقیقی و مجازی مینویسند و حرف میزنند..کسانی که انبوهی از مدارک آموزشی و درجات و گواهینامهها را در کیف خود جابجا می کنند..اما هنوز در سادهترین تعامل ها و ارتباط ها و خوانش و نگارش کلمات دچار چالشهای جدی هستند و چنته اشان از موهومات و شبه علم پراست..این شکل از بی سوادی "بی سوادی سفید" است.چرا که در نگاه اول، دیده نمیشود،این بی سوادی به سادگی قابل سنجش نیست و در آمارها ثبت نمیشود..این نوع بی سوادی ، وقتی با انواع مدارک رنگارنگ دانشگاهی ، تاییدو تقویت شود..!!ندانستن مرکب را باعث میشودحالا فرد به ابزارهایی جدید برای تقویت بی سوادی خود و دفاع از باورهای نادرست خود مجهز گشته است..و متاسفانه درد امروز جامعه ما از نوع بیسوادی سفید است.||محمدرضا سابقی + نوشته شده در چهارشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۲ ساعت 8:10 توسط وحيد بخشی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم وقتی موهامون سفید میشه ....!ولی موهایت که شروع به سفید شدن کرد تازه میفهمی که زندگی شوخیبردار نیست و حساب و کتابی در راه و پس از مرگ داری و تو جدی جدی داری پیر میشوی! و به مرگ و زندگی در برزخ نزدیکتر..در ذهنت هنوز یک کودک شادابی اما هربار مقابل آینه میایستی و چهرهی جاافتادهتری از خودت میبینی و مسئولیتهای معنوی و انسانی بیشتری روی شانههای خودت حس میکنی، ناخواسته از کودک هیجانخواه درونت فاصله میگیری.هرچه بیشتر پیش میروی، احساس میکنی باید با جهان و آدمها جدیتر برخورد کنی و لبخندهایت کوتاهتر میشود.. و متاسفانه سقف آرزوهایت بلندتر و در فکر فرو رفتنها و سکوتکردنهایت بیشتر و بیشتر..گاهی از موهای سپیدت بیزار میشوی و گاهی دوستشان داری و گاهی دنبال راهی برای بازگشت به روزهایی میگردی که موهایت هنوز سیاه بود و لبخندهایت هنوز عمیق و شانههایت هنوز سبک!میترسی از سی ساله شدن و میترسی از چهل ساله شدن و میترسی از پنجاه و شصت و هفتاد ساله شدن و به مرور میپذیری که از تو سن و سالی گذشته و باید رفتارهایت را با میزان تجربهای که از زیستن داری، تنظیم کنی. حتی از سر اجبار..تمام عمرت دلت میخواهد بازگردی به گذشتههای دور و کودکی کنی، ولی از یک جایی به بعد، منطقت به احساست پیروز میشود و با طبیعت جهان کنار میآیی و طبق قواعد نانوشته و گریزناپذیر جهان پیش میروی.دوست عزیزم که فرصت ها را از دست می دهی و اخلاق و پیامبران و دین را به تمسخر گرفته ای روزی همه چیز را میپذیری و متقاعد میشوی که فارغ از سالهای گذشته و سالهای باقیمانده و میزان موهای سیاه و سپیدت و شرایط و سن و سالت و هرچیز که هست، باید زندگی کنی، و باید که شاید ناچارا خوب و مومنانه زندگی ک

بسم الله الرحمن الرحیم پیامبر، «پیام» «بر» استو وظیفه اصلی او رساندن محتوای «پیام» استاما برای آنها که از ابتدا پیامش را نپذیرفتند و بعد به خاطر شهرت و محبوبیت و منافع حکومتش پذیرایش شدند، رحلت او هم به معنای رحلت پیامش بود..!!و گمان کردند که می توانند با نفهمیدن پیامش، خلیفه اش باشند.و امروز بسیارند آنها که پیامش را نشنیدند و نفهمیدند اما به نام پیروانش نامیده شدند. یا شناخته شده اند.و بسیارند آنها که گمان می کنند باید نفهمیده و ندانسته اطاعتش کنند و عاشقش شوند!..و کم نیستند گروهی که امروز به نام پیامبر گردن می زنند و قتل عام می کنند و گمان می کنند که اطاعتش می کنند.!!و امروز ماییم و پیامبری که برایش روضه می خوانیم، جشن می گیریم، و با یاد و نامش مداوم صلوات می فرستیم و عاشقانه ستایشش می کنیم...اما هنوز متاسفانه اکثریت غالب ما و ملل مسلمان جهان محتوای پیام بسیار حکیمانه و زیبایش را درنیافته ایم..و هنوز هم نمی دانیم او چگونه رحمتی برای عالمیان بود که ما امروز در محبت نسبت به دیگر انسان ها و برادران و خواهران و همسایگان خود تردید داریم..!..هنوز نمی دانیم او خود را برای هدایت مردم چرا اینهمه به مشقت می انداخت. و چگونه برای زندگی زیبا در دنیا و آخرت ما، و برپایی عدالت و ظلم ستیزی ، وجود مقدس خویش را هلاک می کرد تا ما راه رستگاری، و زندگی پاک و عاشقانه، و سراسر از محبت، و امر به معروف و نهی از منکر عقلانی و عاقبت بخیر شدن را از او که رحمه للعالمین بود فرابگیریم..و هنوز نمی دانیم چرا او از میان همه این آداب و مناسک هدف خود را مکارم اخلاق معرفی فرمود.و اکنون باید بیندیشیم اگر امروز برای ما مبعوث می شد، آیا به پیامش ایمان می آوردیم۹۶/۸/۲۶|| محمدرضا سابقی + نوشته شده د

بسم الله الرحمن الرحیم وقتی قرار است کودکی از میان هزاران اسباب بازی یک مغازه انتخاب کند، سعی می کند زیباترین و دوست داشتنی ترین را برای خودش برگزیند.اما وقتی بزرگسالی قرار است خانه ای یا اتوموبیلی را هدیه بگیرد قبل از آن با چندین کارشناس مشورت می کند تا انتخاب مناسبی داشته باشد.اکنون خداوند در ایام عزاداری سیدالشهداء (ع) پس از روزها فرصت تفکر و تدبر در فلسفه قیام امام حسین علیه السلام ما را به آزادگی و رهایی و نماز و دعا می خواند و می فرماید : به حرمت خون مقدس حضرت اباعبدالله (ع) از من «بخواه»گاهی حاجتها و نیازهای شخصی را به یاد می آوریم و طلب می کنیم.اما خوان رحمت بسیار گسترده تر از این حرفهاست!پس چه بخواهیم؟گاهی می شود مثل حضرت موسی(ع) انتخاب را به خودش واگذار کنیم و بگوییم:رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ..اما اگر بخواهیم خودمان انتخاب کنیم چه؟با کدام کارشناس مشورت کنیم؟اینجاست که بهترین راهنمای بشریت خودش کارشناس مورد نظر را برایمان معرفی می کند تا بیان کنیم که:وَاَنْ تُدْخِلَنی فی کُلِّ خَیْرٍ اَدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تُخْرِجَنی مِنْ کُلِّ سُوَّءٍ اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَ الَ مُحَمَّدٍو به نوعی گل سرسبد آفرینش را ملاک و معیار خواسته هایمان قرار می دهیم تا خیالمان راحت شود که کم نخواسته ایم..||محمدرضا سابقی + نوشته شده در یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۲ ساعت 8:6 توسط وحيد بخشی  | 

بسم الله الرحمن الرحیم"ما رأيت إﻻ جميلا"این جمله را زیاد شینده ایم اما شاید هرگز به عمق مفهوم آن فکر نکرده ایم. واقعاً در حادثه کربلا چه چیز زیبا بود؟ گذشت و ایثار و جانفشانی؟ شهادت در راه آرمانهای الهی؟ وفاداری یاران امام؟ و یا . . . اگر از این زاویه نگاه کنیم، حادثه کربلا زیباییهای بسیاری داشت. اما از طرف دیگر حوادث سخت و تلخی هم اتفاق افتاد که شاید نتوان آنها را زیبا دانست! در حالی که چشمان زینب(س) همه را زیبا می دید نه بعضی را! اما چرا؟ به این مثال توجه کنید:تصور کنید وقتی برای تلفن همراه یا رایانه خود رمز گذاری می کنید، چه انتظاری دارید؟ آیا انتظار دارید در مقابل هر داده ای قفل آن باز شود و قابل استفاده باشد؟ یا اینکه انتظار دارید تنها وقتی بازگشایی شود که که تنها همان رمز عبور مورد نظر شما را دریافت کند و در مقابل اطلاعات غلط پیغام خطا بدهد تا کاربر متوجه شود. از نظر شما یک رایانه یا تلفن همراه درصورتی قابل اعتماد است که از دسترس ویروس ها و هکرها در امان باشد، به نحوی که هیچ کس نتواند جز با اطلاعات صحیح وارد سیستم شود. و زیبایی نظام آفرینش هم همین است! اگر قرار بود انسانها علاوه بر صراط مستقیم، بتوانند از راه نیرنگ و ظلم و خیانت به سعادت برسند، فلسفه ارسال پیامبران و هدایت امامان زیر سؤال می رفت. وقتی خداوند انسان را خلق می کرد تنها «رمز عبور» سعادت انسانها را ، مسیر زندگی انسانهای کامل قرار داد و خداوند در مقابل همه کجروی ها پیغام خطا صادر کرد، و حتی مجموعه ای از آنها را در قرآن کریم به صراحت منتشر کرد! و بیان فرمود.صحنه کربلا در حقیقت به فعلیت رسیدن برنامه ریزی خداوند بود. زینب(س) در لحظه لحظه حوادث کربلا می دید که چگونه آنها که با رمز عبور صحیح وارد شدند مراحل کم

■کتابی برای خواندن..آیا محرم که می آید حسین ابن علی؛ فرزند پیامبراکرم(ص) فقط شهید می شود! !■ نه فقط خودش! بلکه امامتش . . کلاً یادمان می رود که قرار بود حسین علیه السلام امام و پیشوای ما باشد و ما باید آگاهانه و فهیم در مسیرشان و به دنبالش حرکت کنیم . . اما . . .. ...وقتی حسین(ع) «فقط» یک موجود ملکوتی است که ملائکه و جنیان به کمکش می آیند و خداوند بی نیاز و حکیم هم می خواهد او را کشته ببیند!، حسین ابن علی(علیه السلام) فقط بهشت زیبایی می شود در بالای یک قله رفیع که تنها قابل عشق و ستایش است و اما هیچ راهی برای رسیدن به چنین قله ای وجود ندارد!!گاهی یادمان می رود که همه زیبایی و عظمت ملکوتی اش بهانه ای است برای آنکه جذبه مغناطیسی اش دلها را برباید و چراغ هدایت رهروان باشد. امام حسین علیه السلام کتاب کامل و بسیار زیبایی است اما نه فقط برای تماشا کردن عکسهایش . . .کتابی است برای خواندن و فهمیدن و بالا رفتن . .و محرم ماهی است برای حسینی شدن و ستودنی گشتن؛ نه فقط ستودن و تماشا کردن حسین؛ سلام الله علیه . .محمدرضا سابقی____________________السلام علی الحسینو علی علی ابن الحسینو علی اولاد الحسینو علی اصحاب الحسین + نوشته شده در یکشنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۲ ساعت 8:15 توسط وحيد بخشی  |